Tym co skłoniło mnie do napisania tego tekstu, były informacje, na temat tego, że kolejne państwo, tym razem jeszcze do niedawna katolicka Hiszpania, wprowadzi na początku 2021 roku w swoim kraju, prawną możliwość wykonywania zabiegu eutanazji. Hiszpania staje się zatem po Belgii, Holandii, Luksemburgu, czwartym europejskim krajem w którym wkrótce będzie możliwość wykonywania zabiegu eutanazji. Hiszpania przyjęła te przepisy w sposób restrykcyjny, ograniczając zabiegi eutanazji do wyjątkowych przypadków, dotyczących tylko ludzi dorosłych.  Nie mam jednak wątpliwości, że to tylko tzw. metoda „małych kroków”. W pozostałych krajach przepisy dotyczące eutanazji były bardzo restrykcyjne , jednak dość szybko zostały złagodzone. W Holandii i Belgii eutanazja, może być już stosowana wobec nieletnich obywateli. Przegłosowane w Hiszpańskim parlamencie przepisy nazwano – prawem do godnego odejścia, lecz czy argument „godności” jest tutaj na miejscu ?

                               To o czym chciałem napisać to też pewna cywilizacyjna specyfika współczesnego świata, przez wielu już nazywana cywilizacją śmierci. W tak nazwaną cywilizację oprócz eutanazji, wpisują się również zabiegi aborcyjne, pewne socjotechniki, współczesna inżynieria społeczna, działania polityczne związane z likwidacją państw narodowych, ograniczenie przyrodzonych praw człowieka, a nawet zagadnienia związane z ekologią.

                             Eutanazja dobra i godna śmierć, to mylne postrzeganie godności człowieka, sprowadzając ją do zdrowia i dobrego samopoczucia. Nie na tym polega godność człowieka. Polega ona na jego godnym postępowaniu a także poszanowaniu godności innych ludzi. Żadna choroba, niepełnosprawność, brak kontroli nad własnym ciałem - jeżeli nie wynika z woli osobistej tego człowieka - nie pozbawia człowieka w żadnym stopniu godności. Człowiek może zostać pozbawiony godności tylko przez własne niegodne postępowanie.

Dla kogo jest ona jednak dobra ? Dla człowieka, rodziny, państwa, a może dla systemu ubezpieczeń społecznych ? Gdyby szczęście dla człowieka było tylko brakiem cierpienia, może miałoby to jakiś sens. Tak jednak nie jest.

                        Miarą naszego człowieczeństwa jest niesienie pomocy innym, pielęgnowanie życia i dbałość o nie. Cóż zatem mamy, czego byśmy nie otrzymali przychodząc na świat ? Nikomu przecież nie było dane decydować o tym, czy chce się urodzić, czy nie.     Czy zatem decyzja o śmierci ma podlegać ludzkiej woli ?   Zdecydowanie nie.                      Dla ludzi wierzących w Boga, nie powinno to być żadnym dylematem.

                       Eutanazja. Jest w istocie końcowym efektem kultury odrzucenia. Odrzucenia z powodu starości, ułomności, choroby, braku kontroli nad własnym ciałem. Jest promowana i stosowana w wielu, wydawałoby się, cywilizowanych krajach tj. Kanada, Holandia Belgia, Luksemburg.

Stosując miękkie psychologiczne metody, starszym i chorym ludziom sugeruje się, że są ciężarem dla społeczeństwa i swoich rodzin, nakłaniając ich do skrócenia swojego życia. Robione jest to w taki sposób, aby wzbudzić w chorym poczucie winy, że jest ciężarem i to że odejdzie, w tak zwany „godny” sposób, jest najlepszym wyjściem dla wszystkich. Jednak tak naprawdę chodzi o redukcję kosztów związanym z leczeniem, utrzymaniem i ponoszeniem kosztów wieloletnich świadczeń emerytalnych. Eutanazja nie jest zatem niczym innym jak nakłanianiem ludzi do czynu sprzecznego z naturą ludzką, do samobójstwa. Podnoszenie kwestii godności ludzkiej i wytworzenia w człowieku mylnego postrzegania tego pojęcia, jest szczególnie obrzydliwe.

Promocja eutanazji jest w istocie dowodem na kompletny, brak tolerancji dla ułomności wynikającej z wieku i choroby. Jest największym przejawem ageizmu, jako formy dyskryminacji człowieka ze względu na wiek.

Naciski w sprawie promowania eutanazji.

                     Kanadyjskim zakładom hospicyjnym, które nie wykonują i nie promują eutanazji cofnięto państwowe granty finansowe. Warunkiem przetrwania hospicjów mogą stać się zabiegi eutanazji. Taki stan zaplanowano w wyniku decyzji kanadyjskich władz. Placówki, które nie godzą się na zabijanie pacjentów będą musiały zakończyć działalność, ponieważ nie otrzymają dotacji ze środków publicznych. W Kanadzie cztery lata temu, na poziomie federalnym, eutanazja została określona w prawie jako działanie o charakterze medycznym, na równi z terapią i opieką paliatywną. W sposób skandaliczny, prawnie usankcjonowano pozbawienie życia człowieka, i postawiono je na równi z leczeniem i niesieniem pomocy.

Odmłodzenie i ograniczenie populacji

                    Eutanazja, wpisuje się także w tak zwaną chęć odmłodzenia i ograniczenia czyli zmniejszenia liczby członków populacji. Temu celowi służą również zabiegi aborcyjne i ich promowanie. Tak eutanazja jak i aborcja to zagadnienia, które wpisują się w nurt Darwinizmu Społecznego.

Zapraszam do kolejnej części dotyczącej darwinizmu społecznego. 

Janusz Jabłoński